Spektakle Akademii Praktyk Teatralnych

UMARŁA KLASA
 

 

UMARŁA KLASA

SPEKTAKL II AKADEMII PRAKTYK TEATRALNYCH "Gardzienice" (1999-2001)

Na podstawie partytury Tadeusza Kantora

 

Nota:

Kantor wierzył w spiski. Jak każdy nieprzeciętny człowiek bez reszty zajęty był misją budowania wizji i modeli swojego świata. Za to akurat bardzo go lubiłem. Z powodów oczywistych: bo wyszło na nasze.

Po 11 września trwoga przed spiskującymi mocami zła owładnęła wszystkich i wszystko. Ba! Stało się tak jakby odblokowano cenzurę i zdjęto zapis na tę wstydliwą alergię. A światła inteligencja, odsądzająca do wczoraj od czci i wiary tych, których przerażało to co dzieje się za kulisami, dziś prześciga się w podawaniu coraz to nowych rewelacji z gatunku spiskowych teorii świata. "co było ukryte staje sie odkryte" – powtórzmy za Różewiczem. Ta nagła i gwałtowna przemiana widzenia świata jest jedną z największych rewolucji jaka dokonuje się w naszej świadomości po 11 września.

Kantor układał dzieła sceniczne, które zyskały ogromny rezonans, nie wiedzieliśmy jednak, że "w tym szaleństwie była metoda".

Krzysztof Miklaszewski, długoletni współpracownik Kantora i człowiek, którego zasług dla popularyzowania jego działalności nie sposób przecenić, powiedział nam i pokazał tu w Gardzienicach jak rozmyślnie Kantor miał to wszystko poukładane.

Pomyślałem, że to jeden z nielicznych przypadków w pracy teatralnej dzisiaj, który może świetnie służyć praktyce dydaktycznej. Miklaszewski pracuje z ruchem, gestem, rytmiką, słowem, inkorporowaniem muzyki do działań aktorskich, uczy orientacji w przestrzeni...

Z początkowego warsztatu urodził się "spisek". "Uknute" przez Miklaszewskiego przedstawienie trzeba traktować jak work-in-progress, który mówi o tym, że metoda Kantora – Miklaszewskiego jest skuteczna.

O ile wiadomo, Kantor przez wszystkie próby milczał. Qui tacet, consentire videtur. Kto milczy, zdaje się zezwalać.

Włodzimierz Staniewski

 

Na pozór wszystko wygląda tak, jak w UMARŁEJ KLASIE Tadeusza Kantora z roku 1975. W ławkach siedzą uczniowie, podnoszą palce do odpowiedzi i klepią szkolne formułki: "Hannibal ante portas!", "Alea iacta est!", "Gęsi kapitolińskie?!". Z głośników płynie "Valse François". Ale nie są to posiwiali staruszkowie o woskowych twarzach, jak u Kantora, lecz dorodna, rumiana młodzież, która zamiast pogrzebowych garniturów nosi współczesne kolorowe ciuchy....

Grzegorz Józefczuk, Gazeta Wyborcza Lublin, 10.2001

 



Reżyseria: Krzysztof Miklaszewski

Konsultacja plastyczna: Małgorzata Czerwińska

Koordynacja pracy: Mariusz Gołaj

Współautor projektu: Włodzimierz Staniewski

Nagrania muzyczne: Tomasz Rodowicz, Anna-Helea McLean, Grzegorz Podbiegłowski, Anna Dąbrowska

Dźwięk: Krzysztof Dominik

Obsada: Adam Bartoś, Anna Dąbrowska, Paweł Ferdek, Paulina Matuszewska, Dagmara Nakonieczna, Katarzyna Nowacka, Maciej Odrzywolski, Paweł Passini, Przemysław Sieraczyński, Anna Szafranowska, Katarzyna Szczerbowska, Katarzyna Tadeusz, Sandra Tomalka

 

 
 
 
 

Europejski Ośrodek Praktyk Teatralnych
założony, budowany i prowadzony
przez Włodzimierza Staniewskiego

 
Wydarzenia SpecjalneMediaMapa serwisuBIP

Copyright © 2013 - 2017 by Europejski Ośrodek Praktyk Teatralnych Gardzienice | Realizacja JMC

 
 
 

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X