SCENY Z "WESELA" Stanisława Wyspiańskiego

SPEKTAKL XII AKADEMII PRAKTYK TEATRALNYCH „Gardzienice”

„PODEJMĘ MOŻE PO RAZ WTÓRY TRUD TEN CO MNIE ZABIJA”

Stanisław Wyspiański „Niech nikt nad grobem mi nie płacze”

Interpretacja sceniczna Wesela Wyspiańskiego  to zaślubiny szaleństwa z romantyczną miłością. Tutaj mary pod osłoną nocy szepczą nam do ucha serdeczne przekleństwa i zgniłe pozdrowienia. Od kogo? Dla kogo? Trudno nam rozeznać w tym szalonym tańcu na czyich ustach składamy pocałunek. Impresja wystarcza nam za całość. Ta jedyna, weselna noc, to nasza cała prawda – o Polsce, słowiańskości i duchowości. Tekst eksploduje więc w ruchomy obraz a malarstwo Wyspiańskiego staje się metafizycznym impulsem do działania. Wesele zaprasza nas do zdarzenia w ciemną noc. Do chocholego tańca nad różanym trupem.

Autor: Stanisław Wyspiański

Kreacja zbiorowa

Opieka artystyczna: Włodzimierz Staniewski

Galeria